Από το προχθεσινό άρθρο για τη Βενεζουέλα ξεκίνησε ένας ακόμα κύκλος αμπελοφιλοσοφίας από διάφορους "επαναστάτες"-ανόητους, που όσο περισσότερη φασαρία κάνουν, τόσο πιο κούφια και κενά περιεχομένου είναι τα κρωξίματά τους...
Για να τελειώνουμε, λοιπόν, με διάφορα ψώνια που παριστάνουν τους "τριτοδιεθνιστές", τους "σταλινικούς" κλπ κλπ :
1. Ναι, η "προδοσία της Ντέλσι" ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου: από κάτω κρύβονται, μεταξύ άλλων, τα ταξικά όρια και οι αντιφάσεις της τσαβικής σοσιαλδημοκρατίας. Όμως, δεν ήταν μόνο αυτό και - από τη σκοπιά ενός επαναστατικού ρεύματος που οφείλει να στέκεται πρώτα και κύρια στα δικά του καθήκοντα - δεν ήταν καν το κύριο.


