Για να τελειώνουμε, λοιπόν, με διάφορα ψώνια που παριστάνουν τους "τριτοδιεθνιστές", τους "σταλινικούς" κλπ κλπ :
1. Ναι, η "προδοσία της Ντέλσι" ήταν μόνο η κορυφή του παγόβουνου: από κάτω κρύβονται, μεταξύ άλλων, τα ταξικά όρια και οι αντιφάσεις της τσαβικής σοσιαλδημοκρατίας. Όμως, δεν ήταν μόνο αυτό και - από τη σκοπιά ενός επαναστατικού ρεύματος που οφείλει να στέκεται πρώτα και κύρια στα δικά του καθήκοντα - δεν ήταν καν το κύριο.
2. Το ερώτημα που αποφεύγουν να θέσουν οι ανόητοι "επαναστάτες" μας, είναι: ήθελε ο λαός της Βενεζουέλας σοσιαλισμό (τον "δικό μας", όχι του 21ου αιώνα...), πάλευε και πίεζε για αυτή τη διέξοδο και το "καθεστώς Μαδούρο" αντιστεκόταν? Είδαμε ποτέ να γεμίζουν δρόμοι και πλατείες από προλετάριους, φτωχολογιά και μικρομεσαίους που κραύγαζαν συνθήματα για βάθεμα της επανάστασης, για εξουσία εργατική, για σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση, για σχεδιασμένη και συνεταιριστική οικονομία και άλλες παρόμοιες ΣΑΧΛΑΜΑΡΕΣ με τις οποίες μας πρήζουν τα μέζεα οι όψιμοι συνοδοιπόροι της ρεβιζιονιστικής μήτρας εν Ελλάδι? Αν τις είδαν (στον ύπνο τους) να μας το πουν κι εμάς. Αμ δε. Ποιο λαό "πρόδωσε" ο τσαβισμός λοιπόν? Έναν φανταστικό, στα όνειρα των ανόητων, ή τον πραγματικό που αγωνιούσε για το μεροκάματο και έβλεπε το ζωνάρι να σφίγγει μέρα με τη μέρα? Προφανώς τον δεύτερο. Ας αφήσουμε λοιπόν τα περί σοσιαλισμού στην πάντα, γιατί κι η βλακεία έχει κάποιο όριο...
3. Για να μη θεωρητικολογούμε αενάως, κύριοι ανόητοι, υπάρχει ένα ακόμα ερώτημα-στριπτίζ: τη "σοσιαλιστική εκβιομηχάνιση" θα την έκανε ο Τσαβισμός με τί λεφτά και ποιούς υλικούς πόρους (πέραν του πετρελαίου), τεχνογνωσία, ειδικούς, μηχανήματα? Έχετε μήπως κάποια μελέτη ανάλογη του Μπάτση για τη Βενεζουέλα, ρε φωστήρες? Έχετε μελετήσει με στοιχεία τη διάρθρωση και το επίπεδο ανάπτυξης του τεχνικού και του ανθρώπινου-επιστημονικού δυναμικού της χώρας? Ξέρετε αν και πόσο βαθιά πολιτικά ερείσματα είχε ο Τσαβισμός σε αυτά τα στρώματα ΜΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ κι όχι με π@ρδές? Τρίχες κατσαρές. ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ. Μόνο εύκολες κουβέντες και ατάκες αμφιθεάτρου, αλλά από συγκεκριμένη ανάλυση συγκεκριμένης κατάστασης, ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ ΜΗΔΕΝΙΚΟ σαν και σας τους ίδιους...
4. Κι όλα αυτά με τους Αμερικανούς και το λοιπό σκυλολόι, καθε τρεις και λίγο να στήνουν κι από μια "πορτοκαλί επανάσταση", βεβαίως. Λοιπόν, κομμένη η πλάκα, άσχετοι: το διακύβευμα στη Βενεζουέλα όλη την περίοδο του Τσαβισμού, ήταν και παρέμενε (και μάλιστα όλο και πιο επιτακτικά) το αν θα συνέχιζε σε έναν δρόμο ανεξαρτησίας απέναντι στους Αμερικανούς ή αν θα γονάτιζε και θα ξαναγινόταν αποικία τους. Κοντολογίς: στη Βενεζουέλα, μάγκες (όπως και γενικά), υπήρχε και υπάρχει ΚΥΡΙΟΣ ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ, ΚΥΡΙΟΣ ΕΧΘΡΟΣ: οι Αμερικανοί και η κομπραδόρικη, ξεπουλημένη και διεφθαρμένη μεγαλοαστική τάξη της χώρας με την "κεντρώα" και την "ακροδεξιά" πολιτική της έκφραση.
5. Καλές οι μπούρδες περί "Λαϊκών Μετώπων" και η χαζοχαρούμενη "υπενθύμιση" του τι έκανε η ΚΔ τη μια ή την άλλη στιγμή, ΑΛΛΑ οι ανόητοί μας "ΞΕΧΑΣΑΝ'" να μας πουν ότι ΤΑ ΛΑΙΚΑ ΜΕΤΩΠΑ ΕΙΧΑΝ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ δηλαδή τον κύριο αντίπαλο εκείνης της στιγμής, όχι γενικώς και αορίστως "το κεφάλαιο ", "τον κυβερνητικό αυταρχισμό" κλπ κλπ. Το πρόβλημα με τον κάθε Μάρκεζ, λοιπόν, δεν ήταν ότι ήταν αστός, γενικά, αλλά ότι ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΩΝ ΑΜΕΡΙΚΑΝΩΝ και της μεγαλοαστικής τάξης, δηλωμένος αντικομμουνιστής, αντικουβανός και αντιτσαβίστας ως το μεδούλι που διέφερε από την ανοιχτή ακροδεξιά, τους Γκουαϊδό, Ματσάδο κλπ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΚΙ ΟΧΙ ΣΤΟ ΣΤΟΧΟ που ήταν η ανατροπή της "ανορθογραφίας" που ξεκίνησε με τον Τσάβεζ και η αποκατάσταση της αμερικανοκρατίας. Αυτό είναι το πρόβλημα, ανεγκέφαλοι, που παριστάνετε ότι δεν καταλαβαίνετε για τι πράγμα συζητάμε.
6. Οπότε, επιστρέφω στο αρχικό ζήτημα που έθεσα στο προχθεσινό άρθρο μου που "συζητούσαμε" (που ανάθεμα κι αν μπορεί να γίνει συζήτηση με νούμερα σαν και του λόγου σας): σε μια τέτοια χώρα, σε μια τέτοια στιγμή, ΜΕ ΠΟΙΑ ΤΑΚΤΙΚΗ έπρεπε να πάει ένα πραγματικό ΚΚ? Μίλησα συγκεκριμένα: άκρα αριστερή πτέρυγα του τσαβισμού, πίεση να τσακίσει την αντίδραση, να την διαλύσει, να φυλακίσει ή να εκτελέσει τους ηγέτες της και να καταπιέσει ανοιχτά τα ΜΜΕ της, τα πολιτικά της κόμματα κλπ. Δεν είμαστε γενικώς "δημοκράτες", κύριοι ανόητοι, δεν μιξοκλαίμε για τις "δημοκρατικές ελευθερίες", έχουμε ΤΑΞΙΚΟ κριτήριο: ΠΛΗΡΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ για όσους παλεύουν ενάντια στον κύριο αντίπαλο ΚΑΙ ΩΜΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ για όσους παλεύουν στο πλευρό του ή αντικειμενικά τον εξυπηρετούν με τη στάση τους. Όλα τα άλλα είναι ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΚΕΣ ΣΑΧΛΑΜΑΡΕΣ που μας τις σερβίρετε, δήθεν, ως "πολιτική αρχών"...
7. Οπότε, το ζήτημα με το PCV είναι απλό: πάνω στην ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΥΠΑΡΚΤΗ ΔΙΑΧΩΡΙΣΤΙΚΗ ΓΡΑΜΜΗ στην κοινωνία του, τι στάση διάλεξε μετά τη στροφή στην πολιτική του? Αντί να συνεχίσει στην πρώτη γραμμή, με σταθερό ΚΥΡΙΟ ΜΕΤΩΠΟ ενάντια στον ιμπεριαλισμό, την ντόπια μεγάλη ολιγαρχία και την δεξιά, επέλεξε να στρέψει το ΚΥΡΙΟ μέτωπο ενάντια στον Τσαβισμό. Αυτό συζητάμε κύριοι ανόητοι και ΠΑΝΩ ΣΕ ΑΥΤΟ ΚΆΝΕΤΕ ΤΗΝ ΠΑΠΙΑ. Μάταια, βέβαια, γιατί έχετε ξεφτιλιστεί ανεπανόρθωτα...
8. Πιπιλίζετε την καραμέλα της καταστολής ενάντια στο PCV. Όπως σας είπε ο Vagelis Gonatas,, θύματα ουκ ολίγα είχαν και οι τσαβικοί, θύματα από τις συμμορίες των αντιδραστικών και τα φασιστικά στοιχεία. Προφανώς, η κυβέρνηση δεν ήθελε να τα σπάσει με δαύτους οριστικά και ως το τέλος, γι’ αυτό και ανεχόταν τα πογκρόμ απέναντι στα τίμια και ριζοσπαστικά στοιχεία της Αριστεράς. ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ, ΟΜΩΣ, ΑΥΤΟ ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ? Ότι άλλαξε το κύριο μέτωπο ή ότι ΕΓΙΝΕ ΧΙΛΙΕΣ, ΔΕΚΑ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΙΟ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΟ ΝΑ ΔΥΝΑΜΩΣΕΙ Η ΠΙΕΣΗ στην τσαβική κυβέρνηση να ΜΗΝ τα διπλώνει, να πάρει άμεσα μέτρα καταστολής της αντίδρασης κλπ? Ακόμα και αναφορικά με τα θύματα του PCV, είναι η ίδια η ηγεσία του εκείνη που ΑΤΙΜΑΣΕ ΤΗ ΘΥΣΙΑ ΤΟΥΣ: αντί να ζητά εκδίκηση με "κεφάλια" φασιστών και ακροδεξιών και την εκκαθάριση καθε ταλαντευόμενου στοιχείου στο μπολιβαριανό μπλοκ, η φράξια Φιγκέρα ΑΛΛΑΞΕ ΚΥΡΙΟ ΜΕΤΩΠΟ: έστρεψε τα βέλη ενάντια στον Τσαβισμό και έτσι ΒΟΗΘΗΣΕ, ΣΤΗΡΙΞΕ, ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΕ την ακόμα πιο βαθιά και επικίνδυνη διολίσθηση της ηγεσίας του τελευταίου προς την προδοσία. Γιατί της έδωσε το πρόσχημα να βαφτίζει κάθε κριτική από αριστερά ως υπονόμευση κι έτσι ΕΣΠΡΩΞΕ ΤΑ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΟΥ ΤΣΑΒΙΣΜΟΥ ΣΤΗΝ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΒΑΘΙΑ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΤΗΣ ΗΓΕΣΙΑΣ ΤΟΥ. Με μια τακτική του PCV - ξέπλυμα της "φιλελεύθερη δεξιάς, ήταν επόμενο η συζήτηση να πάει, αντί στο στο πόσο συμβιβαστική, αδιέξοδη και ηττοπαθής ήταν η γραμμή του Τσαβισμού, στο ότι όποιος φωνάζει πολύ από τα αριστερά, μάλλον τη δεξιά υπηρετεί. Οι ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ "ΠΕΛΑΤΕΣ" της Ντέλσι έγιναν τα «φιλαράκια» σας, ανόητοι κι εσείς, εκεί, στουρνάρια, επιμένετε να μας κουνάτε και το δάχτυλο…
9. Όσο για τις ανιστόρητες "συγκρίσεις" με την τακτική της ΚΔ (πχ του ΚΚΓερμανίας στο μεσοπολέμου κλπ), κάποιος ας σας πει, επιτέλους, ότι η σοσιαλδημοκρατία του SPD ειχε την πλήρη στήριξη του γερμανικού κεφαλαίου από την ήττα της επανάστασης μέχρι τις αρχές του '30, τη στιγμή που η σοσιαλδημοκρατία του Τσαβεζ είχε ΑΠΕΝΑΝΤΙ την αστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό. Ακόμα κι έτσι, όμως, ανιστόρητοι, το ΚΚΓ είχε την ένοπλη RFB και πολέμησε το ναζισμό με τα όπλα, στο δρόμο με θύματα εκατέρωθεν. Μπορείτε να μας πείτε ΕΝΑ ακροδεξιό τομάρι, ΕΝΑΝ φασίστα μαχαιροβγάλτη που να έπεσε από το "τιμωρό χέρι" του "ελπιδοφόρου κόμματος της εργατικής τάξης της Βενεζουέλας" όλα αυτά τα χρόνια?
Ρε δεν πάτε να ...αγαπηθείτε, ξεφτιλισμένοι, που καθόμαστε και ασχολούμαστε με τις ονειρώξεις σας?
