Ο Τραμπισμός στήνει έναν καινούργιο πόλεμο στην Καραϊβική, Κώστας Ήσυχος

Το Ιμπέριουμ στοχεύει για ακόμη μια φορά την Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας Τα καρτέλ των πολέμων είναι δημιούργημα των ΗΠΑ.  

Η ανακοίνωση για την άμεση επιστράτευση και εξοπλισμό των 4,5 εκατομμυρίων πολιτοφυλάκων από τον Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας, εντάσσεται στην αυτονόητη αντιμετώπιση της νέας επιθετικής, παράνομης απειλής από τις ΗΠΑ προς ένα κυρίαρχο κράτος, μέλος του ΟΗΕ, απλά γιατί το αμερικανικό Ιμπέριουμ αναζητά, σχεδιάζει και επιδιώκει την διατήρηση των συμφερόντων στην λεγόμενη «πίσω αυλή» του. Η Λατινική Αμερική και η καραϊβική συναποτελούν μια αγωνιστική, αντιαποικιακή και αντιιμπεριαλιστική γεωπολιτική «ζώνη» έξω από το στρατόπεδο των ΗΠΑ. Αυτή η αδιάκοπη πάλη των λαών της Λατ. Αμερικής και Καραϊβικής μετρά σχεδόν δύο αιώνες πανανθρώπινων αξιών και αγώνων και δεν παραδίδεται.

Ξεσκεπάζοντας το σιωνιστικό αφήγημα, Tάκης Πολίτης

Ο ιουδαϊσμός είναι θρησκεία, εβραίοι είναι οι θρησκευόμενοί του. Ο σιωνισμός είναι πολιτικό κίνημα που διανθισμένο με θρησκευτικές δοξασίες περί περιούσιου λαού και υποσχεθείσας γης, υιοθετεί τις μαύρες ιδέες της αποικιοκρατίας, του ρατσισμού και του apartheid. Υπηρετείται κατά πλειονότητα από εβραίους, αλλά και από ακόλουθους άλλων θρησκειών -κυρίως από χριστιανούς ευαγγελικούς- και από το 1948, με την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ, υλοποιείται εδαφικά στην Παλαιστίνη.

«Για την Ευρώπη θα αποτελούσαμε προπύργιο κατά της Ασίας, θα ήμασταν στην υπηρεσία των φυλακίων του πολιτισμού κατά της βαρβαρότητας», γράφει ο «πατέρας» του σιωνισμού Teodor Herzl στο βιβλίο του «El estado judío» (Το εβραϊκό κράτος). Και πράγματι, η αποικιοκρατική Ευρώπη (και στη συνέχεια και οι ΗΠΑ), από την φάση της σχεδίασης του σιωνιστικού κράτους, του παρέχουν αμέριστη και αδιάληπτη προστασία για την διασφάλιση, βέβαια, και των δικών τους πολιτικών, οικονομικών και γεωστρατηγικών συμφερόντων στην ευρύτερη περιοχή.

ΔΕΚΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ '15 ~ ΕΡΤ-OPEN , Κώστας ήσυχος

 

Αθέατες όψεις, πριν και μετά, το Δημοψήφισμα 2015, Γιάννης Τόλιος

Δέκα χρόνια από το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015, γίνονται μοιραία αναστοχασμοί για σοβαρά γεγονότα που σημάδεψαν και επηρεάζουν αρνητικά την πορεία της χώρας και του ελληνικού λαού. Μάλιστα ορισμένες πτυχές κρίσιμων γεγονότων παραμένουν ακόμα άγνωστες στο ευρύτερο κοινό. Τα επίδικα ζητήματα που συνδέονταν με το δημοψήφισμα ήταν το κατά πόσο θα επιτευχθεί βιώσιμη λύση στο δημόσιο χρέος (αναστολή πληρωμής με στόχο τη διαγραφή μεγαλύτερου μέρους) και η κατάργηση των μνημονιακών μέτρων που είχαν οδηγήσει σε φτωχοποίηση του ελληνικού λαού. Η προώθηση των πιο πάνω έφερνε αναπόφευκτα στο προσκήνιο την παραμονή ή μη της χώρας στην ευρωζώνη, ανάλογα με τη στάση της ευρωζωνικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ.

Η Ισραηλινή επίθεση στο Ιράν από τη σκοπιά του διεθνούς δικαίου, Γιάννης Ραχιώτης

Η επίθεση σε ένα κράτος, χωρίς απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας και χωρίς να υπάρχει θέμα αυτοάμυνας σε υφιστάμενη επίθεση, είναι παράβαση του Καταστατικού Χάρτη. Πλέον έχει τυποποιηθεί και σαν διεθνές έγκλημα, το «έγκλημα της επίθεσης».

Στις 13.6.2025 το Ισραήλ ξεκίνησε την επίθεση στο Ιράν με συμμετοχή των ΗΠΑ και συνδρομή από αρκετές χώρες του ΝΑΤΟ και του Αραβικού κόσμου. Είναι ο πρώτος πόλεμος της συλλογικής Δύσης κατά του Ιράν.

Η επίθεση ήταν παράνομη από την άποψη του διεθνούς δικαίου. Θα προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε γιατί, αλλά πρώτα πρέπει να απαντήσουμε τι θεωρούμε διεθνές δίκαιο, γιατί κατά μία άποψη – αφού οι ισχυροί μπορούν να κάνουν ότι θέλουν – δεν μπορεί να γίνει λόγος για διεθνές δίκαιο. Στην ίδια κατεύθυνση οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους στο ΝΑΤΟ ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει διεθνές δίκαιο αλλά μια διεθνής «τάξη» που βασίζεται σε κανόνες (“rules based order”), τους οποίους βέβαια μόνο οι ΗΠΑ, σαν ηγετική δύναμη του κόσμου, διατηρούν το δικαίωμα να ορίζουν κατά περίπτωση.

Γιατί η επίθεση κατά του Ιράν απέτυχε, Παναγιώτης Παπαδομανωλάκης

Ο Ντόναλντ Τραμπ ισχυρίστηκε πως κατάφερε να «καταστρέψει» το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, υποστηρίζοντας πως κέρδισε τον λεγόμενο «πόλεμο των 12 ημερών», όπως τον βάφτισε ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος. Ωστόσο, η μονομερής ανακοίνωση «εκεχειρίας» από τον πρόεδρο των ΗΠΑ και τα γεγονότα πριν και μετά από αυτή, φανερώνουν την αποτυχία της αμερικανοσιωνιστικής επίθεσης να πετύχει τους διακηρυγμένους στόχους της.

Στην πλατεία Αζαντί και Ενκελάμπ της Τεχεράνης, πολλές χιλιάδες Ιρανοί και Ιρανές γιόρτασαν τη «νίκη απένταντι στην αμερικανοσιωνιστή επίθεση». Αντίστοιχες, διαδηλώσεις έγιναν στη Βασόρα του νότιου Ιράκ. Οι Ανσάρ Αλλάχ (γνωστοί ως Χούθι) της Υεμένης συνεχάρησαν το Ιράν για τη νίκη του, όπως και οι οργανώσεις της παλαιστινιακής αντίστασης. Ανάμεσα στις τελευταίες, το μαρξιστικό Λαϊκό Μέτωπο για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PFLP) έκανε λόγο για «άνευ προηγουμένου από το 48» ιρανικα χτυπήματα στο Τελ Αβίβ και μίλησε για «ενίσχυση της βαθιάς συμμαχίας μεταξύ των αντιστασιακών δυνάμεων που εκτείνονται από την Τεχεράνη στη Γάζα, τη Βηρυτό, τη Βαγδάτη και τη Σαναά».

214η επέτειος από τη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας της Βενεζουέλας, πλατεία Μπολίβαρ στη Γλυφάδα , ομιλία Freddy Fernández

Εκ μέρους του λαού και της κυβέρνησής μας, σας ευχαριστώ που βρίσκεστε σήμερα μαζί μας, μπροστά σε αυτό το μνημείο αφιερωμένο στον Απελευθερωτή μας, Σιμόν Μπολίβαρ, ​​για τον εορτασμό της 214ης επετείου από την υπογραφή της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας μας στις 5 Ιουλίου 1811.

Στον ίδιο εορτασμό πέρυσι, ο Πρόεδρος Νικολάς Μαδούρο Μόρος υπενθύμισε ότι «Είμαστε ένα έθνος ειρήνης, αγαπάμε την ειρήνη. Όταν βγήκαμε να πολεμήσουμε έξω από τα σύνορά μας, ήταν για να επιτύχουμε ανεξαρτησία και ελευθερία, προσδοκώντας όμως την ειρήνη».