Οι εικόνες της στρατιωτικής πολιορκίας του Palacio Quemado, της έδρας της εθνικής κυβέρνησης, φέρνουν στο νου τα θλιβερά επεισόδια της 11ης Σεπτεμβρίου 1973 στη Χιλή και άλλα πραξικοπήματα που πραγματοποιήθηκαν στη Λατινική Αμερική, τα οποία έθεσαν σε συναγερμό τους λαούς του κόσμου.
Αγαπητέ Κώστα, ο Ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, σε συνάντηση σήμερα με την ηγεσία του ρωσικού Υπουργείου Εξωτερικών, κατονόμασε τέσσερις προϋποθέσεις για τις διαπραγματεύσεις με την Ουκρανία, συμπεριλαμβανομένης της αποχώρησης των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας από το Ντονμπάς και τη Νοβοροσίγια (Ζαπορίζια, Χερσώνα, Ντονέτσκ και Λουχάνσκ) και την εγκατάλειψη του σχεδιασμού του Κιέβου για ένταξη στο ΝΑΤΟ. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Ρωσία θεωρεί απαραίτητο να έχει η Ουκρανία ένα καθεστώς ουδέτερο, αδέσμευτο, απαλλαγμένο από πυρηνικά, καθώς και την άρση όλων των δυτικών κυρώσεων στη Ρωσία. Πώς θα το σχολιάζετε αυτό;
H ΕΕ αποδείχθηκε τελικά ένας “λάκκος λεόντων” σύμφωνα με τον εύστοχο χαρακτηρισμό που της έδωσε ο Ηλίας Ηλιού ήδη τη δεκαετία του 1960. Από τη δεκαετία του 2010 και μετά αυτό άρχισε να γίνεται περισσότερο ορατό ακόμη και σε τμήματα του λαού που μέχρι τότε είχαν αυταπάτες για το ρόλο της. Τα θεμέλια, η δομή και ο μηχανισμός της εξυπηρετούν την ενίσχυση των πολυεθνικών επιχειρήσεων σε βάρος των λαών. Πραγματοποιούν παράλληλα μια αναδιανομή πλούτου από τις ασθενέστερες χώρες προς τις ισχυρότερες, ενώ οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί μεταξύ των ισχυρών οικονομιών (Γερμανία, Γαλλία ιδίως) δίνουν συχνά τον τόνο των εξελίξεων στο εσωτερικό της.
